ԿԱՐԵՎՈՐԸ ՆԿԱՐԵԼՆ Է

 Տան դուռը բաց է: Նկարիչ Ալեքսանդր Գրիգորյանը հյուրի է սպասում: Հյուրն էլ ես եմ: Երբ նա տեսավ ինձ, միանգամից հարցրեց.

-         Քեզ հաստատ նկարել եմ, չէ՞:

-         Չէ, չեք նկարել,- հետևում է իմ պատասխանը:

Բա, ինչո՞ւ,- շարունակում է նա:

ԽՆԿԵԼԻ Է ՀԻՇԱՏԱԿԸ ՔՈ

                                                                                                  ԱՆԱՀԻՏ ԿՈՐՅՈՒՆ
                                                            

Մեր օրերում միակ վայրը, որ հիշեցնում է մեծանուն երգչուհուն Արամ Խաչատրյանի տուն-թանգարանի հարևանությամբ գտնվող նրա առանձնատունն է, որի մուտքի մոտ ամրացված հուշաքարը հիշեցնում է՝ այստեղ է ապրել ժողովրդական արտիստուհի Հայկանուշ Դանիելյանը: Այժմ այդ տանն է ապրում նրա դուստրը՝ Կոմիտասի անվան երաժշտանոցի երգեցողության ամբիոնի դասախոս, պրոֆեսոր, վաստակավոր դաշնակահարուհի Մարիաննա Հարությունյանը, ով ժամանակին  երգեցողության դասերն անցկացնում էր այն սենյակում, ուր տարիներ առաջ իր սաների հետ աշխատել է Հայկանուշ Դանիելյանը:   Երգչուհու  մեծադիր նկարի առջև` հանճարեղ Կոմիտասի երգերով էին  սկսում իրենց դասերը երիտասարդ արտիստները:

ԳՅՈՒՄՐԻԻ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ԳԵՂԱՆԿԱՐԻՉՆԵՐԸ` ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ

Համբարձում Ղուկասյանը ծնվել է 1953 թ. Լենինական քաղաքում ( այժմ Գյումրի)  : 1974 թ. ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան Գեղարվեստի ուսումնարանը գերազանցության դիպլոմով: 1980 թ.  ավարտել է Երևանի Գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը գերազանցության դիպլոմով` ստանալով գեղանկարիչ-մանկավարժի որակավորում:

1980-1988 թվականներին աշխատել է Գյումրու Մերկուրովի անվան  գեղարվեստի դպրոցում որպես գեղանկարի ուսուցիչ:

 1983 թ.  Խորհրդային Հանրապետությունների նկարիչների Միության անդամ է:

1984 թ.  ստացել է Սովետական Հայաստանի <<Հնգամյակի լավագույն որմնանկար>>-ի 1-ին մրցանակ: 1988 թ.  Հայաստանի  ԼԿԵՄ կենտկոմի <<Երիտասարդության  գեղագիտական դաստիարակության և հասարակական ակտիվ աշխատանքի համար>> պատվոգիր:

 1997 թ . Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի Գյումրու մասնաճյուղի հիմնադրման օրվանից մինչ օրս, աշխատում է որպես տնօրեն: 2008 թ.  Գյումրու ժամանակակից արվեստի կենտրոնի փոխտնօրենն է:

2007 թ.  ստացել է դոցենտի կոչում:

2006 թ.   ստացել է <<Մշակույթի բնագավառում ներդրած նշանակալի ավանդի և երկարամյա գիտամանկավարժական գործունեության համար>> Հայաստանի Հանրապետության նախագահի շնորհակալագիր: 2011 թ.  արժանացել է <<Կրթության և գիտության ոլորտում ներդրած մեծագույն ավանդի >> ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության ոսկե հուշամեդալի:

Ունեցել է բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ Հայաստանում, Ֆրանսիայում, Հոլանդիայում, Լեհաստանի տարբեր քաղաքներում, Սիրիայում,Լիբանանում  և այլն: Նկարչի աշխատանքները գտնվում են տարբեր մասնավոր հավաքածուներում,ինչպես նաև տարբեր պատկերասրահների մշտական ցուցադրություններում:

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՆ ՇՏԱՊ ԿԱՐԳՈՎ ԼՈՈՒՐԵՆՍ ՋՈԶԵՖ Է ՀԱՐԿԱՎՈՐ….

 Լավ  նկարիչը համեստ չպիտի լինի` թող նա իր նկարների պես համարձակ  լինի…Թե չէ` ու՞մ է պետք այն թշվառ կյանքը, որով նա է  ապրում, հետո մեռնում  նույն  թշվառության մեջ ու վերջ` մոռացան նկարչին…….Մեկ-մեկ հրաշքներ էլ են պատահում` սա հենց այդ դեպքերից մեկն  է: Խեղճ Արթուր Փինաջյանը պիտի մահանար, որ հետմահու տեր-տիրական հայտնվեր նրա  ժառանգությանը`թեկուզ նրա հաշվին միլիոնատեր դառնալով, բայց գոնե նկարիչն անուն ձեռք բերեց ու նրա  արվեստը աշխարհով մեկ շրջանառվեց…

ХУДОЖНИК ИЗ ХУДОЖНИКОВ

Художник писал свое последнее полотно, сам не зная об этом, не знал об этом никто. Красная роза у меня в руках, цыганская косынка, намотанная на мою голову - я наслаждалась блаженнейшим мгновением 2010 года. Под звуки голоса Фрэнка Синатры невозмутимо вечерел посленовогодний день.

KAMSAR- THE ARTIST OF ALL THE COLORS AND EMOTIONS

There is an artist, that is a master of two or three colors, more precisely just those two or three colors are theirs, but there are also those that are the artists of all colors. Kamsar is one of them. He can turn his emotions into colors and shift all of them onto a canvas. With his brush Kamsar gives life to our old ancestors living in the millennial petroglyphs and talks with us through them. They see often Miro’s influence in his painting.

 But in reality the origin of  Kamsar’s works of art is the art of petroglyphs. The artist has studied their  significance and symbols for many years and then introduced them to his art. And why no-one has ever thought that he was inspired by the petroglyph art- the artist asks.

My first relation with Kamsar’s art was  in 1994 via the picture “The Land and the Sky”. That is the meditation of the artist, his special dedication of life and his appeal for living in harmony.  Human being is  the procreation of heaven and earth, and he must never lose his balance. It must be maintained with optimism. The colors of the picture are just like this.

ԲԱՑԱՐՁԱԿ ՍԵՐՍ` ԳՅՈՒՄՐԻ

Գյումրին ծննդավայրս չէ` մանկությանս ու իմ առաջին սիրո քաղաքն է: Գյումրին ինձ համար Արամ պապս է ու Կորյուն հայրս, երկուսն էլ չկան, գնացել ձուլվել են այդ փոքրիկ քաղաքին ու դարձել նրա մի մասնիկը: Գյումրի չեմ գնում` առանց այդ երկու հրաշալի տղամարդկանց դատարկ է ինձ համար այդ քաղաքը: Հեռվից եմ սիրում այդ քաղաքը ու դա ավելի լավ է: Նա ինձ նոր զգացողություններ ապրելու հնարավորություններ է ընձեռում: Չնայած Երեւանը Գյումրիից հեռու է 126 կիլոմետրով, սակայն սարերի ու ձորերի տարբերություն կա: Ցանկացած գյումրեցի պոտենցիալ պոետ ու նկարիչ է, իսկ քանակն էլ որակ է տալիս: Ըդիկ մեր հողից ու ջրից է` համոզված են գյումրեցիները, կարեւորը ԳՅՈՒՄՐԻՈՒՄ ծնվելն է` հետո ուր էլ, որ լինեն ջրի երես են դուրս գալիս էդ գյումրեցիները: