воскресенье, 27 октября 2013 г.
ՀԱԿՈԲ ԱՆԱՆԻԿՅԱՆ ( 1919- 1977 )
суббота, 19 октября 2013 г.
ՄԱՐԳԱՐԻՏԱ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ՑՈՒՑԱՀԱՆԴԵՍՆ ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Մարգարիտա Մանուկյանը քույրս է և հենց այս փաստն արդեն կաշկանդում է ազատ արտահայտվել: Հիմա եթե գովասանքի բառեր շռայլեմ, կասեք` քույրն է, գովաբանում է: Սակայն եթե ես չխոսեմ նրա մասին, հապա` էլ ո՞վ, հատկապես որ այսօր նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսն էր և հնարավորություն էր ընձեռվել նրա աշխատանքները դիտել բոլորովին այլ հարթության մեջ:
Դիլիջանի Շարամբեյանի անվան Ժողովրդական ստեղծագործության կենտրոնում բացված Մարգարիտայի ձեռագործ աշխատանքների առաջին փոքրիկ ցուցադրության ժամանակ նրա գործերը կարծես շունչ էին առել` զրույցի բռնվել մեզ հետ:
Մարգարիտայի մոտ ձեռագործի նկատմամբ սերը դրսևորվել է դեռևս
մանուկ հասակից: Վերջին տարիներին նա մի նոր
ոգևորությամբ է վերսկսել ստեղծագործել և այսօր, երբ նրա անդրանիկ ցուցահանդեսն արդեն իրականություն է, կասկած չունեմ, որ հենց հիմա նա իր երկրորդ ցուցահանդեսի մասին է մտածում, թե ինչ նոր մտքերով և գաղափարներով ներկայանա, իսկ ես էլ` թե ինչպես ներկայացնեմ քրոջս հաջորդ անգամ:
понедельник, 14 октября 2013 г.
ԱՇՈՏ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
( 1930-2009 )
«Մարդասիրություն, նրբին բանաստեղծական աշխարհընկալում, ժամանակի
սուր զգացողություն եւ նկարչական «մեղեդային» լեզվի ինքնատիպություն - այս ամենը
Աշոտ Մելքոնյանի ստեղծագործության բնորոշ հատկանիշներն են»:
Մարիամ
Այվազյան, արվեստաբանության դոկտոր
понедельник, 30 сентября 2013 г.
ԷԴՈՒԱՐԴ ԱՐԾՐՈՒՆՅԱՆ. ՄԻ ԴԻՄԱՆԿԱՐԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ
Այսօր առավոտյան իմ ֆեյսբուքյան ընկեր գյումրեցի Միքայել Միքայելյանը գրեց, որ երեկ իր բարեկամներից մեկի տանը Վարպետիս` Էդուարդ Արծրունյանի դիմանկարներից է տեսել:
четверг, 26 сентября 2013 г.
էԴՈՒԱՐԴ ԱՐԾՐՈՒՆՅԱՆ. ԿՈՄԻՏԱՍԱԿԱՆ
 |
| Artsrunyan. Komitas. Thoughts 1986 |
суббота, 7 сентября 2013 г.
ԴԻԼԻՋԱՆՈՒՄ` ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՇԱՐԱՄԲԵՅԱՆԻ ԺՈՂՈՎՐԴԱԿԱՆ ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿԵՆՏՐՈՆՈՒՄ
вторник, 27 августа 2013 г.
ԺԱՆՍԵՄԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ.......
93 տարեկան հասակում կյանքից հեռացավ ֆրանսահայ մեծանուն արվեստագետ Ժանսեմը` Հովհաննես Սեմերջյանը:
Նա ֆրանսիական արդի արվեստի ականավոր դեմքերից է:
Հովհաննես Սեմերջյանը ծնվել է Սելեզում, Բրուսայի մոտ, մետաքսագործի ընտանիքում: 1922-ին հալածանքների երկյուղից նրանց ընտանիքը գաղթում է Հունաստան: Ամուսնու վախճանվելուց հետո, մայրը` 1931-ին, որդու կոտրված ոտքը բուժելու նպատակով մեկնում է Ֆրանսիա, հաստատվում է Փարիզի Իսի լե Մուլինո արվարձանում:
Подписаться на:
Сообщения (Atom)